روزنامه جهان صنعت

لیلا حاجیزاده- یک کارشناس بازار سرمایه ضمن با اشاره به دلایل رشد روز گذشته شاخص و کمتوجهی معاملهگران به یک رویداد، دو ضعف اساسی در ساختار بازار سرمایه را اعلام کرد. معاملات روز گذشته بازار سهام در شرایطی به پایان رسید که شاخص کل بورس بعد از ریزش 3450 واحدی در هشت روز معاملاتی اخیر، دیروز با رشد 919 واحدی نماگر بازار و بازپسگیری کانال 78 هزار روبهرو شد. در همین ارتباط حسین خواجویی، تحلیلگر بازار سرمایه به اصلیترین عوامل رشد روز گذشته شاخص بورس بعد از ریزشهای سنگین روزهای اخیر اشاره کرد و اظهار داشت: بخشی از برگشت بازار به روند صعودی به واکنش و حمایتهای سهامداران حقوقی بعد از افت چند روزه سهمها برمیگردد. وی مهمترین گروه تاثیرگذار بر رشد شاخص کل در معاملات این روز را گروه معدنی و فولادی عنوان کرد و گفت: با توجه به کاهش رشد اقتصادی چین و نبود بازار مصرف برای محصولات معدنی و فولادی در داخل، تنها میتوان سفتهبازی را عامل رشد سهام این گروه دانست. خواجویی در پاسخ به این سوال که آیا این روند مثبت بورس میتواند در روزهای آینده نیز تکرار شود، گفت: رشد بازار در سومین روز معاملاتی هفته نمیتواند به معنای تداوم آن طی روزهای آینده باشد اگرچه پیشبینی میشود روند صعودی اخیر شاخص به قوت خود باقی باشد و در صورت کاهش نرخ سود بانکی سال 95 سال خوبی برای بازار سرمایه خواهد بود. ایجاد نهاد مستقل قضایی و اطلاعاتی وی همچنین با انتقاد از دسترسی برخی افراد به اطلاعات محرمانه شرکتها و منتفع شدن از این مسیر، اظهار داشت: سازمان بورس باید برای رفع این معضل بازار سهام به دنبال راهکارهای جدی باشد و برخوردهای قانونی سختگیرانهای را به اجرا بگذارد در غیر این صورت تداوم این روند در بلندمدت ضررهای جبرانناپذیری برای مجموعه بازار سرمایه در پی خواهد داشت. خواجویی گفت: به نظر میرسد علاوه بر سازمان بورس یک نهاد مستقل قضایی و اطلاعاتی باید مساله رانت اطلاعاتی را در بازار سرمایه کشور پیگیری کند. وی در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه ارایه گزارشهای 12 ماهه شرکتها به بازار که به مرور در حال انجام است چه تاثیری بر روند معاملات خواهد داشت، گفت: متاسفانه بورس از مدار توجه به گزارشهای کدال خارج شده و روند معاملات صرفا در دست یک عده تکنیکالیست افتاده که بدون توجه به وضعیت بنیادی سهمها سیگنال خرید میدهند. خواجویی افزود: در حال حاضر سرمایهگذاران توجهی به سهمهای با وضعیت بنیادی قوی و P/E پایین ندارند و برعکس توجه آنها به نمودارهاست که بر اساس یک سری اطلاعات تکنیکالی سیگنال خرید و فروش میگیرند. این تحلیلگر بازار سرمایه با تاکید بر اینکه فقر تحلیل در بازار سرمایه وضعیت فعلی در معاملات را رقم زده است، خاطرنشان کرد: بنیان این کار هم با رشد بیمنطق گروه خودرویی شروع شد. به طوری که یک شرکت حاضر در این صنعت با 1700 میلیارد تومان زیان انباشته که قادر به پوشش آن تا 4 سال دیگر نیست با اقبال سهامداران مواجه میشود! این در حالی است که در مقابل بازار به سهامی که روی ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام در حال معامله بوده بیتوجه است. خواجویی ادامه داد: این مساله یک ضعف اساسی در ساختار بازار سرمایه کشور است که نتیجهای جز متضرر شدن سهامداران واقعی و عدم ایجاد نقدینگی پایدار در بورس را در پی ندارد. آسیب سفتهبازی از سویی دیگر، داریوش روزبهانی، عضو هیاتمدیره کارگزاری بانک خاورمیانه در خصوص نوسانهای اخیر بازار سرمایه گفت: بازار سهام در شرایط بدی قرار ندارد اما نوسانگیرها در افت شاخص تاثیرگذار هستند. وی با اشاره به اینکه دلیل اصلی افت این روزهای بازار رشد شاخص در ماههای پایانی سال گذشته است، در گفتوگو با سنا افزود: نوسانگیرها در تلاش هستند تا با حفظ شرایط موجود، قیمت سهام را به پایینترین حد ممکن برسانند سپس اقدام به خرید سهام کنند. این کارشناس بازار سرمایه با اشاره به اینکه این برنامهریزی ترفند قدیمی نوسانگیرها در بازار سرمایه است، ادامه داد: به نظر من بازار با سالهای گذشته تفاوت پیدا کرده و تحلیل و بررسی بنیادی سهام در بازار بیشتر شده است به همین دلیل نوسانگیرها نمیتوانند بازار را بازی دهند و ضرر میکنند. وی در ادامه درباره دلایل افت بازار علاوه بر حضور نوسانگیرها در برخی معاملات به شناسایی سود توسط گروههایی از سهامداران نیز اشاره کرد و اظهار داشت: حقوقیها این روزها حضور جدید و پررنگی در معاملات سهام ندارند و همین انفعال منجر به ادامه روند منفی شده است. روزبهانی در پاسخ به سوالی درباره دلایل عدم حضور پررنگ حقوقیها در معاملات بازار سهام گفت: شاید به این نتیجه رسیدهاند که با توجه به رشد قبل از عید بازار، قیمتها اندکی اصلاح شود سپس وارد سهام شوند. عضو هیاتمدیره کارگزاری بانک خاورمیانه با اشاره به افزایش حجم و ارزش معاملات و همچنین ورود سرمایههای جدید به بازار سرمایه گفت: نمیتوان انتظار داشت به یکباره همه سرمایههایی که در بانکها بودند وارد بازار سرمایه شوند اما با حفظ جذابیت بازار سرمایه به مرور سرمایههای خرد با سطح ریسکپذیری متوسط رو به بالا جذب بازار سرمایه میشوند. وی با بیان اینکه ورود سرمایههای جدید به این بازار در پروسههای مختلفی انجام میشود، گفت: اوراق مشارکت رقیب جدی برای بازار سرمایه است به گونهای که دولت در بودجه سال 95، انتشار 52 هزار میلیارد تومان اوراق مشارکت را پیشبینی کرده است. این کارشناس بازار سرمایه به استقبال مردم از اوراق مشارکت اشاره کرد و گفت: این اوراق با توجه به روند بازدهی، رقیب جدی برای سهام هستند به همین دلیل برخی سهامداران که سطح ریسکپذیری کمتری دارند، از اوراق مشارکت با درآمد ثابت استقبال کردند و سهام خود را به اوراق تبدیل کردند. وی در پایان باز هم به رفتار نوسانگیرها در بازار سهام اشاره کرد و افزود: سهامداران وارد بازی این گروه نشوند تا ضرر نکنند. بهترین تصمیم در شرایط اکنون برای بازار سرمایه سهامداری با دید میانمدت و بلندمدت است. روزنامه جهان صنعت...

مهدی زمانی - بعد از گذشت هشت روز سراسر نزولی که منجر به ریزش 3450 واحدی شاخص بورس شد، این متغیر کلیدی متاثر از شش عامل به مدار صعودی بازگشت و با رشد 919 واحدی به نیمه کانال 78 هزار واحد رسید. بعد از گذشت هشت روز سراسر نزولی که منجر به سقوط شاخص تا محدوده 77 هزار و 500 واحد شده بود، روز یکشنبه بازار مورد حمایت قرار گرفت و از حجم عرضهها کاسته شد تا روند کلی بازار تا حدودی متعادل شود. بنا بر این گزارش، در آغاز چند دقیقه اول معاملات روز گذشته اگرچه دقایق ابتدایی روند صعودی بازار تا حدودی با تردید دنبال میشد اما در ادامه شاهد افزایش حجم تقاضا در اکثر صنایع بازار بودیم که در نهایت منجر به رشد چشمگیر شاخص شد. به اعتقاد کارشناسان شش عامل کلیدی در شکسته شدن این روند نزولی 9 روزه شاخص بیشترین تاثیر را داشتند که این عوامل شامل سفر مسوول سیاست خارجه اتحادیه اروپا به ایران است که این خوشبینی را در میان فعالان بازار ایجاد کرد که اروپا برای همکاری با ایران منتظر مجوز آمریکا نیست، ورود رسمی اولین صندوق بزرگ اروپایی به بورس و اقدام به خرید سهام شرکتهای بورسی از چهارشنبه، رسیدن شاخص به یکی از محکمترین سطوح حمایتی، افت چشمگیر قیمت سهام شرکتها و رسیدن به محدودهای که برای خرید کمریسک هستند، اتمام زمان تسویه حساب با صندوقهای اعتباری و آغاز پذیرش جدید این صندوقها و کاهش سود بانکی و مطرح شدن صحبتهایی مبنی بر دریافت مالیات از سپردهها میشود. در این میان اگرچه اکثر صنایع بازار سبزپوش بودند اما صنایع «سرمایهگذاری، فلزات اساسی، کانیهای فلزی، رایانه» بیشتر مورد توجه قرار گرفتند و در مقابل «کاشی و سرامیک، پتروشیمیها و پالایشیها و داروییها» روند متعادلتری را دنبال کردند. تحرکات شاخص به این ترتیب در پایان معاملات روز گذشته درحالی که هر یک از نمادهای «فولاد، وامید و کگل» به ترتیب با رشد 111، 67 و 64 واحدی بیشترین تاثیر مثبت را بر بازار داشتند، نماگر بازار بدون هیچ مقاومتی با رشد 919 واحدی مواجه شد و در 78 هزار و 435 واحد به تثبیت رسید. لازم به ذکر است که دیروز هفتمین روز مثبت بورس در سال 95 بود و این رشد دومین صعود چشمگیر شاخص در همین بازه زمانی به حساب میآید. در همین حال شاخص کل هموزن نیز با رشد 177 واحد مواجه شد و به 13 هزار و 443 واحد رسید. همچنین ارزش روز بازار سهام شرکتهای بورسی نیز به 338 هزار و 458 میلیارد تومان رسید. از سویی دیگر معاملات روز گذشته بازار سهام در شرایطی پایان یافت که یک میلیارد و 493 میلیون سهم به ارزش 351 میلیارد تومان در 92 هزار و 267 دفعه میان معاملهگران دادوستد شد و «کگل» با صف خرید 42 میلیونی بیشترین میزان عرضه و «غبشهر» با صف فروش 1/1 میلیونی بیشترین میزان تقاضا را از آن خود کردند. از سویی دیگر «خاور» با دادوستد 245 میلیون سهم بیشترین حجم معاملات و «وامید» با ارزش 48 میلیارد تومان بیشترین ارزش معاملات را به خود اختصاص دادند. روزنامه جهان صنعت...

پاسخ طراح احیای دریاچههای ایران به منتقدان 40 سال قبل گزارشها: نقی آقالو در سال 1345، پروژهای با عنوان «احیای دریاچههای کویر ایران» به سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ارائه شد. طراح این پروژه (هومان فرزاد) بعدها سلسله طرحهایی دیگر از جمله «طرح بامرودها» که به چگونگی انتقال آب دریای عمان به کویرهای ایران میپرداخت و تولید برق را از طریق جزر و مد دریا تنگه هرمز و... به این سازمان ارائه کرد. سال بعد این طرحها به مطبوعات هم راه یافت و مجلات «دانشمند» و «سپید و سیاه» و «تلاش» از جمله جرایدی بودند که طرحهای آقای فرزاد را یکی پس از دیگری منعکس کردند. هفتههای بعد نامههایی از داخل و خارج به دفاتر این مجلات رسید که برخی له و برخی علیه آن طرحها موضع گرفته و هر کدام از منظری خاص به آن طرح پرداختند و سوالاتی را نیز مطرح کرده بودند. در میان این نویسندگان و منتقدان، از مهندس برق فشار قوی در آمریکا دیده میشد تا وزیر منابع طبیعی وقت. همینطور از متخصص هواشناسی تا یک لاستیکفروش در خیابان امیرکبیر تهران آن زمان! جالب اینجا بود که طراح مذکور، بسان یک ایدئولوگ و طراح تئوری جدید در فلسفه یا نظریه در تاریخ و دین خود را برای ارائه پاسخ به هرگونه انتقاد، سوال یا اعتراض آماده کرده است. یک تنه و با حوصله و اعتماد به نفس تحسینبرانگیز به تمامی سوالات و ایرادات داخل و خارج جواب میدهد. مطلب امروز روزنامه «جهانصنعت» به گزارش و انعکاس این رویداد و پرسش و پاسخ تاریخی پرداخته است. جالب است که بسیاری از ایرادات و سوالات فعلی برخی از افراد و کارشناسان به طرح «احیای دریاچهها» و «انتقال آب دریای عمان به کویرهای ایران»، عینا همانی است که حدود 40 سال قبل منتقدان مطرح کردهاند و از آن جالبتر پاسخهای مستدل طراح مذکور (مهندس هومان فرزاد) است که به نقل از مجله دانشمند در سال 1346 از نظر گرامیتان میگذرد: پروژهای که آقای فرزاد پیشنهاد کردهاند بسیار جالب به نظر میرسد. اما از نوشتههای ایشان اینطور دریافت کردم که ایشان نگران بودجه پروژه نیستند. اینکه چگونه خیال دارند این پروژهها را از نظر مالی تامین کنند، برای من معمایی است! (این سوال از سوی مهندس محققزاده از دانشگاه جنوبی کالیفرنیا عنوان شده است) اگرچه بنده به عنوان طراح پروژهها، قطعا راجع به تهیه پول و امور مالی برای آنها نیز مطالعات دقیقتری کردهام که به موقع خود منتشر خواهم کرد اما باید بگویم که ما مهندس هستیم و فعلا بحث منحصرا روی طرح و تکنیک این پروژههاست. در این مرحله، مهندسان نباید کار خود را به خاطر پیدا شدن پول و بودجه معطل کنند. در این مرحله ما باید دقت کنیم که طرح صحیح باشد. از نظر اقتصادی موجه باشد یا لااقل راهحل آن منحصر به فرد باشد. تهیه پول، مرحله بعدی است و موکول به حاصل بحثهای فنی و تکمیل مطالعات پروژه تا مرحله نهایی آماده شدن نقشهها (Blue Prints) و به دست آوردن اعداد قطعی میباشد. تا این نقشهها و اعداد روشن و در دست نباشد، هیچ کارشناس بانکی یا اقتصادی، حاضر نخواهد شد راجع به آن پروژه سخن بگوید. وانگهی، پول در دنیا بسیار است و احتمالا به طریق مناسبی برای یک طرح موجه پیدا خواهد شد. این افکار، عالی است ولی عملی و قابل قبول بودنش احتیاج به مطالعه دارد. شنیدهام که شرکت «آیبیام» شعبهای در ایران باز کرده و گویا شرکت نفت نیز از دستگاه مغز الکترونیک (IBM-360) برای محاسباتش استفاده میکند. آیا نمیشود این پروژهها را روی آن دستگاه تحت مطالعه قرار داد؟ (سوالکننده همان آقای محققزاده است) میتوانید مطمئن باشید که خوشبختانه کشور ما امروزه در مورد داشتن مغزهای الکترونیک حتی از اغلب کشورهای اروپایی هم جلوتر است، زیرا هم عالیترین کمپیوترها را در اختیار دارد و هم بهترین مهندسان و برنامهنویسها را که با هرکدام از زبانها مثل Fortra- و 1/P- و Cobo- میتوانند پروژهها را با دقت تمام به ماشین بدهند و جواب بگیرند. مساله این است که هنوز دولت بودجه مطالعه این پروژهها را فراهم نکرده و تیم انتخاب نشده است و همینطور موسسهای که به نظر اینجانب باید تمام امور و جنبههای مختلف مطالعاتی در آنجا متمرکز شود، تاسیس نشده است. اصولا اجرای چنین طرحی ضرورت ندارد و با راههای خیلی منطقیتر و آسانتری میتوان مشکلات کشاورزی و حملونقل و آب مملکت را حل کرد ولی من برای آقای فرزاد کمال احترام را دارم، چون لااقل فکر میکنند و میتوانند آینده و مشکلات آن را از دیدگاههای فنی و اقتصادی ببینند و واقعا نباید فراموش کنیم که دنیای ترقی امروز را همین جاهطلبیهای فکری ساخته است(!) (این سوال یا اعلام مخالفت مودبانه از سوی وزیر وقت منابع طبیعی (مهندس گلسرخی) عنوان شده است.) با سپاسگزاری بسیاری از لطف ایشان نسبت به خود عرض میکنم خوب بود جناب ایشان، آن راههای خیلی منطقیتر و آسانتر را ارائه میدادند و مثل بنده در مطبوعات مطرح میکردند تا مورد بحث قرار میگرفت و همه از آن مطلع میشدند. در عین حال لازم است عرض کنم عنوان «جاهطلبیهای فکری» را درباره این پروژهها و شخص خودم بسیار کمالتفاتی و غیروارد میدانم و یقین دارم که اگر جناب وزیر هم مثل بنده، جوانی خود را در میان مردمی که در کویرها و سواحل جنوب از تشنگی رنج میبردند، گذرانده بودند و بر ایشان اتفاق افتاده بود که آب شیرین کثیف را با علم به اینکه پر از میکروب است، هر بطر 20 ریال یعنی مترمکعبی 33000 ریال برای زنده ماندن آن هم با التماس بخرند و با ریزش اشکها بنوشند، آن وقت با انگیزه واقعی انشای این پروژهها بیشتر آشنا میشدند و آن را جاهطلبی فکری نمینامیدند، بلکه آن را زاییده احتیاج شدید و حیاتی کشور به آب تلقی میفرمودند. جاهطلبی فکری به معیار اروپایی هم کارهایی در ردیف مسافرت بین سیارات است نه تهیه آب برای بقا و حیات. حمایتهای 40 سال قبل از طرحهای هومان فرزاد دکتر اسفندیار یگانگی، نماینده مجلس شورای ملی وقت طی نامهای به مجله «تلاش» مینویسد: میتوانیم انشای این دو پروژه را (احیای دریاچهها و احداث نیروگاه تنگه هرمز) حقیقتا یک نوع انقلاب فکری بدانیم و میتوانیم به جرات اظهارنظر کنیم که طرحهای فوق از هر حیث تازه و جالب بوده است. به نوشته این مجله، وی که پیشقدم در حفر چاههای عمیق در ایران است و یک کارشناس معروف آبیاری نوین به شمار میرود، میافزاید: این طرحها، از ارزندهترین و امیدوارکنندهترین طرحهایی است که میهن عزیز ما برای مقابله باید پدیده کمآبی عجیبی که در سالهای آینده کشور ما با آن مواجه میشود، نیازمند است و شایستگی آن را دارد تا مورد توجه و بررسی دقیق مقامات علمی و اجرایی کشور قرار گیرد و به یاری خداوند جامهعمل بپوشد. جعفر منشیزاده، متخصص معروف هواشناسی در نشریه هواشناسی کشور، ضمن توضیح مفصل درباره اثرات جوی ایجاد دریاچههای کویر مینویسد: اگر این دریاچهها به وجود آیند، همه ساله حدود 53 میلیمتر به باران کشور اضافه میشود. .................................................................... هومان فرزاد متولد 1292 فارغالتحصیل رشته برق و ماشینسازی از دانشکده صنعتی ایران و آلمان (پلیتکنیک بعدی و امیرکبیر فعلی) در سال 1317 در تهران برای تکمیل تحصیلات، راهی اروپا شد. مسلط بر زبانهای آلمانی، انگلیسی و فرانسوی. مدیرعامل شرکتهای مختلف فنی و آبیاری و مهندسی مشاور شرکتهای خصوصی برای نصب کارخانجات و تاسیسات نیروی برق. نامبرده در سال 1384 در تنهایی و گمنامی در تهران بدرود حیات گفت. روزنامه جهان صنعت...

صرفنظر از مشکلات معمولی و مهم کشور ما مثل ترافیک تهران، بیکاری، تهیه مسکن، تورم و... مشکل بسیار مهم و اساسی ما که امروزه کمتر از آن گفته میشود، مساله کمبود آب است. شاید در طول تاریخ هم کمبود آب عامل اساسی بوده برای ظهور و بروز بخش عظیمی از مشکلات تاریخی ما تا آنجا که داریوش کبیر هم در کتیبه و دعای معروف خود، خطر خشکسالی را با اهمیت فراوان یاد میکند و نیز در سرگذشتها و روایات مذهبی ما، تشنگی و بیآبی، به فرمهای بسیار تراژدیک تجلی میکند. طرح مساله عدهای میگویند، ایران یک مملکت کشاورزی است! عدهای دیگر معتقدند، ایران چون آب کافی ندارد که کشاورزی کند باید یک کشور صنعتی شود! حقیقت چیست؟ با این توضیحات پاسخ این مشکل روشن میشود. واقعیت این است که طبق آمارهای علمی دقیق، در یک کشور پیشرفته امروزی مثل آمریکا، از هر صد مترمکعب آبی که مصرف میشود، 10 مترمکعب آن برای مصارف شهری و تقریبا 45 مترمکعب صرف زراعت و 45 مترمکعب دیگر به مصرف صنعت میرسد بنابراین، زراعت و صنعت در یک کشور پیشرفته، تقریبا به میزان مساوی به آب نیاز دارند و مصرف میکنند. به این آماری که اشاره میکنم، توجه فرمایید: برای تهیه یک تن مواد شیمیایی، یک تن کاغذ یک تن فولاد و یک تن مس به ترتیب به 77، 600، 270 و 1300 تن آب احتیاج داریم. به طوری که میزان پیشرفت یک ملت را نه مقدار مصرف صابون، سیمان یا فولاد و... که با میزان «مصرف سرانه آب» آن کشور اندازهگیری میکنند. این میزان امروزه (سال 1348) در ممالک مترقی حدود 5 تا 7 مترمکعب براساس تمام احتیاجات کشور در روز برای هر فرد است و پیشبینی میشود، این میزان تا 10 سال بعد (1358) به 8 مترمکعب و 30 سال دیگر (1388) به 25 مترمکعب برسد.ما اکنون حدود 30 میلیون جمعیت داریم (در سال 1348) و رقم مصرف سرانه برای ما 3/3 مترمکعب است ولی این تمام مقدار آبی است که امروزه از ریزش برف و باران و تشکیل رودخانهها، چشمهها و... به دست ما میرسد. به این نزولات آسمانی که حدود یکصد میلیون مترمکعب در روز است در سالهای آینده چیزی اضافه نخواهد شد و برعکس تا آنجا که شواهد علمی نشان میدهد همین مقدار هم تا 50 سال آینده رو به کاهش میگذارد. هماکنون مشکل پر نشدن دریاچههای پشت سدها را داریم اما از سوی دیگر جمعیت ایران در حال افزایش است. حال مساله این است که اگر به همین نزولات آسمانی اکتفا کنیم در آن روز که مصرف سرانه آب ما به علت ازدیاد جمعیت، سال به سال افزایش مییابد و به عدد یک مترمکعب میرسد. یعنی یک مترمکعب برای هر فرد در هر روز برای تمام مصارف اعم از شهری و زراعی و صنعتی(!) و این مقدار آب برای زنده بودن کافی است و نه برای زندگی کردن، به قول فرنگیها «Subsistence» است یعنی برای وجود داشتن و به قول ما یعنی «بخور و نمیر»(!) این در حالی است که رقم فوق برای ملل پیشرفته در آن روز حداقل 10 مترمکعب خواهد بود که به قول فرنگیها میشود Existence یعنی میتوان زندگی توام با پیشرفت داشت. بنابراین ما نیز بهعنوان یک ملت پیشرفته ناچاریم اقدامی کنیم که تا 30 سال دیگر، به جای صد میلیون مترمکعب فعلی، حداقل روزی 800 میلیون مترمکعب آب به صورت منظم در اختیار داشته باشیم. ملاحظه میفرمایید، مطلب بسیار جدی و حیاتی است. دو پروژه دریاچههای کویر ایران و تولید نیروی برق از جزر و مد دریا در تنگه هرمز برای رفع این مشکل بهعنوان راهحل ارائه شده است. *مضمون این مطلب در واقع توضیحات 40 سال قبل مهندس هومان فرزاد طراح «احیای دریاچههای کویر اران» بود، خدایش بیامرزد. روزنامه جهان صنعت...

افتد ز پا چو قافلهسالار علم و عقل ایمن نماند از خطر جهل کاروان در روشنایی آفتاب، ستارهها فرصتی برای عرضاندام و مجالی برای درخشش نمییابند. غروب که میشود، کوچکترین یا دورترین ستارهها به زمین چشمک میزنند و برای خودنمایی اجازه میخواهند. در تاریکی است که حتی پیهسوز هم میدرخشد! با طلوع آفتاب آزادی در جامعه، هیچ عنصر کممایه و توخالی و در عین حال پرهیاهو، فرصت نمییابد که ادعای نورافشانی کند. تکثر آرا و تعامل افکار در جامعه یک ضرورت است؛ پدیدهای که پیشرفت و تعالی روحی، فکری اجتماعی و ملی را به همراه دارد. در جامعه یکدست، هر مطلب تازهای که منتشر شود- حتی از سوی دشمنان- روزنههایی نفوذ مییابد و افکار عمومی را متاثر میسازد به ویژه آنکه به چاشنی آب، رنگ و تبلیغات سحرانگیز آغشته باشد. شایعات در جامعه یکدست گسترش مییابد و فضا را مناسب تمایلات شایعهپراکنان میسازد. به این ترتیب تمامی دولتهایی که با اعمال سانسور و فشار سعی در حاکمیت افکار عمومی یکسان و یکدست دارند، در حقیقت به خاطر ترس از نفوذ «دگراندیشی» و اندیشههای منتقد و مخالف، ناخودآگاه! مار در آستین پرورش میدهند و عامل نفوذ افکار انحرافی در جامعه میشوند. حال شما خواننده محترم و فهیم! قضاوت کنید، آنان که میخواهند کالای بنجل فکری و فرهنگی خود را بهعنوان اندیشههای نو و بکر از آنسو یا این سوی مرزها به درون کشورها یا جوامع شرقی یا در حال توسعه قالب کنند یا نفوذ دهند، چه نوع فضای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی را در این کشورها میپسندند؛ حاکمیت آزادی و تبادل آرا و افکار را یا سیطره خاموشی، سکوت و سانسور را؟! از سوی دیگر انسانها به دلیل فطرت بشری به راستی و درستی گرایش دارند و به همین دلیل افکار پریشان و مهمل و گمراهکننده و خلاف فطرت بشری در محیط آزادی افکار و آرا و تبادل روان اطلاعات، مجال رشد و گسترش نمییابد. در محیط تاریک و تار است که انسانهای پرطمطراق و بیمحتوا، امکان شهرت و مقبولیت مییابند اما در شرایط آزادی و ایمنی افکار، فرصت ستاره و اسطوره شدن نمییابند و دستان تهی آنان در جامعه رو میشود. در محیط اختناق برخی افراد کممایه اما پرگو تصور میکنند که متفکر و نابغه هستند اما با طلوع آفتاب آزادی به بیمایگی خود پی میبرند و میفهمند که چیزی بارشان نیست. اتفاقا در شرایط آزادی، مکاران و تبهکاران مراقبت میکنند تا هر یاوهای را به زبان نرانند و به قلم جاری نکنند. تشدید سانسور و بستن فضای باز فکری، جامعه را مقهور افکار انحرافی و شایعات و خرافات بنیانکن و مخرب میکند و این مقدمه سقوط است. در فقدان آزادی بیان و قلم، مردم برای سیراب کردن عطش خبری و اطلاعات خود متوجه منابع ناشناخته خارجی و داخلی و بیمسوولیت میشوند یعنی همان منابعی که قادرند با استفاده از ابزار و فنون، اهداف و آمال ملی را تخریب کنند و به استقلال ملی کشورها صدمه بزنند. اکنون که مدعیان ثروتمند جهانی در کلام و لفظ به جای حمایت از دیکتاتورها و رژیمهای توتالیتر از دموکراسی و مردمسالاری دم میزنند، آیا شرط عقل و درایت و انصاف است که ما مدعیان فرهنگ و تاریخ و تمدن و هنر راه گذشته آنان را طی کنیم؟! آنان که سرانجام به هزینههای هنگفت حمایت از فاشیسم و تروریسم و... در درازمدت آگاه شدهاند و درصدد گرفتن ماهی تازه از آباند، حال چرا ما باید به دست خود آب گوارای خود را گل و مردم عزیز و شریف خود را نگران کنیم؟ بنابراین ای همه کسانی که دلتان برای ایران اسلامی قدرتمند میتپد با سرانگشت «تدبیر و امید» و صبر و با حفظ اتحاد و یکپارچگی، چشمان جهان و جهانیان را با رفتار خردمندانه در رفتارها و عملکردها خیره کنیم. در روزگار سیطره نامردی در جهان، مردانه و جانانه پشت هم باشیم! انشاءالله به حکمت چون عمارت شد دلت نیکو سخن گشتی که جز ویران سخن ناید برون از خاطر ویران نقی آقالو روزنامه جهان صنعت...

آیا دستاوردهای طرح انتقال آب دریای عمان و احیای دریاچههای ایران ارزش این همه سرمایهگذاری و هزینههای هنگفت را دارد؟ از یک رویای دستنیافتنی سخن نمیگوییم و قصد دادن شعار هم نداریم و نمیخواهیم امیدهای واهی به مردم شریف ایران دهیم، بلکه سخن از دستاوردهایی است که در صورت اجرای طرح بزرگ عاید و نصیب مردم عزیز ایران میشود و دیگر بندگان خدا نیز در سایر نقاط جهان میتوانند از آن بهرهمند شوند. اگرچه کار بزرگ و دشوار است ولی هرگز نمیتوان آن را با صفت «نشدنی» «غیرقابل اجرا»، «رویایی» (به معنی غیرواقعی و دور از توان و ظرفیت) و... توصیف کرد. قبلا متذکر شدیم که کارهای بزرگ محتاج همتهای بلند است. آری کار واقعا بزرگ و دشوار است و اجرای آن مخارج هنگفتی را میطلبد و دل شیر میخواهد و صبر ایوب اما همه این سختیها را میتوان در سه چیز خلاصه کرد، 1- پول 2- تکنولوژی 3- نیروی انسانی. چنانکه قبلا بهطور جدی و علمی به آن پرداختهایم، میتوانیم به یقین اذعان کنیم که هماکنون هم پول کافی داریم و هم به تکنولوژی و مدیریت مسلط و مجهزیم و به مدیریت آن مسلط و هم توانایی به کار گیری تکنولوژی جهانی را داریم و بالاخره مفتخریم به وجود میلیونها نیروی انسانی ماهر و متعهد. تازه کارشناسان و مهندسان ما هم اگر نگوییم در سطج حهان بیرقیب و بی نظیرند، دستکم کمنظیر و کمرقیباند بنابراین خدا را خوش نمیآید که با وجود تمامی این ویژگیهای مثبت تمدنآفرین و نعمتهای خدادادی، ترس و واهمه به دل راه دهیم. عزیزان اکنون شرایط و موقعیتی است که هیچگونه هراس و تزلزلی نباید در برخورد با دشواری کار در قاموس ما بگنجد.اینک با اطمینان میگوییم با اجرای طرح «آبراه جنوب به شمال» یا «انتقال آب دریای عمان به کویرهای ایران» یا به عبارت دیگر «احیای دریاچههای کویر ایران یا «احداث کانال شمال به جنوب» به یاری خدای متعال این نتایج عاید ملت شریف ایران میشود: 1- تثبیت و مهار شدن کویرها و به دست آوردن اقلیم مناسب برای زندگی و امکان سکونت و زراعت در اطراف آنها در یک چهارم سرزمین ایران. 2- به دست آوردن آب از سرچشمههایی که متعلق به ملت ایران است. 3- ایجاد کار برای همه نیروهای انسانی سازنده و فعال کشور (از زن و مرد) چه حین اجرای پروژه و چه در سالهای پس از اتمام کار. 4- تامین نان و آذوقه و محصولات کشاورزی و صنعتی برای رفع نیازهای ملت ایران حداقل تا یکصد سال آینده. 5- حفظ جنگلها و بوته زارها و مراتع و احشام فعلی (که به واسطه تقلیل بارش و توسعه خشکسالیها در معرض انهدام سریع است) بر اثر افزایش رطوبت جو و منظمتر شدن بارانهای سالانه و امکان آبیاری مصنوعی و توسعه تدریجی آنها و در نتیجه جلوگیری از فرسایش خاک و ریخته شدن مواد مغذی خاکها به دریاها و شورهزارها. 6- افزایش اراضی قابل کشت برای زراعتهای دیم و آبی. 7- توسعه صنایع پرورش ماهی و دامی و افزایش تولید مواد پروتئینی به مقیاس وسیع و در تمام سال. 8- تامین راههای آبی و امکان حملونقل سنگین و ارزان قیمت در داخل کشور در عین اتصال به دریای آزاد. این مطلب به ویژه از نظر حمل سنگها و مواد معدنی اطراف کویر و مرکز ایران و عرضه به بازارهای بینالمللی به قیمت قابل رقابت یا ایجاد صنایع سنگین در کنار دریاچهها و کانالها از همان مواد معدنی اهمیت حیاتی دارد. 9- تامین آب و هوای ملایم و مناسب برای بهداشت عمومی در صحنه وسیعی از کشور. 10- جلوگیری از نابودی حتمی روستاها و شهرهای مرکزی و قناتها و چاههای آب در حاشیه کویر و نیز مدفون شدن شهرها در زیر ریگهای روان. 11- فراهم شدن زمینههای مساعد اقلیمی و ایجاد توازن بین آبها، خاکها، جنگلها، مراتع و حیوانات وحشی که چون حلقههای زنجیر به هم پیوستهاند و حفظ تعادل زارعت میان زراعت و جنگل و مرتع که لازم و ملزوم یکدیگرند. 12- ایجاد امید و هدف ملی و احساس غرور مثبت و سربلندی برای جوانان ایران در مقابل ملل دیگر. 13- بالا رفتن اعتبار جهانی مادی و معنوی مردم ایران به عنوان یک ملت آیندهنگر و مبتکر و مترقی و همچنین علاقهمند به حفظ میراث ملی و توسعه ایجاد میراثهای جدید برای بهبود زندگی آیندگان. به این ترتیب خواننده گرامی! ملاحظه میکنید اینها همه دستاوردها و ثروتهای ابدی است برای نسلهای آینده ایران همیشه سربلند. اکنون میپرسیم، آیا پیگیری و جدیت و تلاش برای تحقق چنان طرحی و چنین دستاوردهایی خردمندانه نیست؟ روزنامه جهان صنعت...

طرح اتصال دو دریا (دریای عمان و دریای خزر) و «احیای دریاچههای کویر ایران» از طریق انتقال آب دریای عمان، یک طرح صددرصد داخلی است و توسط مهندسان ایرانی در داخل مطرح شده است. این طرح اولبار در سال 1345 توسط هومان فرزاد (1384-1292) به سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران ارائه شد و سالها بعد توسط یک گروه 130 تا 150 نفره از میان مهندسان و کارشناسان زبده کشور در همه ابعاد و جوانب آن پیگیری شد که نتایج زحمات و اندیشههای آنان بعدها در قالب 10 جلد کتاب قطور تحویل مقامات کشورمان گردید. بنابراین صداقت و تعهد علمی و تخصصی ایجاب میکند که برخی از خارجیان و به ویژه ایرانیان عزیز مقیم خارج که بعدها به این پروژه علاقهمند شده و طرحهایی مشابه را به مسوولان تراز از اول کشورمان ارائه کردند، دستکم در ظاهر و با رعایت عرف علمی و اخلاقی، یادی از طراح اولیه هم بکنند. اسناد تاریخی که پاک نمیشوند بنابراین توصیه میکنیم از هماکنون که «نه به بار است و نه به دار»، طرح را مال خود نکنند که چشمها و گوشهای مورخان، محققان و گزارشگران باز است و آنها میدانند که طرح صاحب دارد! در طول آبراه تقریبا دو هزار کیلومتری که مطابق طرح اولیه 700 کیلومتر آن در شمال و 1300 کیلومتر آن در جنوب باید باشد، به علت وجود چند سلسله از ارتفاعات و همینطور به دلیل انتقال کشتیها از قسمت پایین به بالا، دهها سد و سیستمهای بالا بردن کشتی و بالعکس شامل لاکها و «بامرودها» ساخته خواهد شد. به اینترتیب مقدار آبی که برای پر کردن این سدها و لاکها برای بالا رفتن کشتیهای حمل کالا و نفت تا رسیدن به سطح بالایی کانال مصرف میشود پس از انجام کار باید به خارج از سدها و لاکها برگردد. برگشت این مقدار آب که در چندین نوبت در روز تکرار میشود و تجمع و تمرکز آنها در مکانهایی از پیش تعیین شده و مشخص موجب تشکیل دریاچههایی در اطراف (هر دو طرف) کانال خواهد شد که منافع هنگفتی را برای مردم ایران خواهد داشت. بهترین منابع غذایی دریایی از جمله انواع ماهیها و میگوها میتواند در این دریاچهها پرورش یابد که خود به تنهایی بازار کاری برای دهها هزار جویای کار خواهد بود.گفتنی است در بخش شمالی (700 کیلومتر) این دریاچهها با آب تزریق شده دریای خزر پر خواهد شد و در بخش جنوبی (1300 کیلومتر) با آب دریای عمان. براساس این گزارش ایجاد این دریاچهها در درون خاک ایران این مزیت را نیز دارد که به آسانی میتوان از صید قاچاق خاویار جلوگیری و همینطور از آلودگی آب و از انقراض نسل ماهیان خاویاری پیشگیری کرد. قاچاقچی مزبور که اساسا از درک چیزی به نام «منافع ملی» عاجز است احتمالا یک کیلو خاویار ایرانی را که خارجیان برای به دست آوردنش سر و دست میشکنند، به مبلغ 30 تا 50 دلار میفروشد درحالی که همین مقدار خاویار در رستورانهای اروپا به مشتریان گشنه و تشنه به مبلغ سه هزار دلار فروخته میشود! آری سه هزار دلار و شاید هم بیشتر. گرانفروشی نیست، قیمتش این است(!) برخی پژوهشها میگوید، دریای خزر دورههای متناوب 70 ساله دارد یعنی در دورهای آب دریای خزر بالا میرود (مقدارش متغیر است) و در 70 سال بعد پایین میآید. بنابراین وجود این دورهها کارشناسان و دستاندرکاران امور آب و دریا و شیلات را بر آن خواهد داشت تا براساس این پدیده جبری و طبیعی، برنامهریزی کنند درست شبیه آن پدیدهای که در تنگه هرمز روی میدهد. این تنگه استراتژیک هزاران سال است که شاهد حرکت آب دریا از دریای عمان به خلیجفارس است و بالعکس. (در این زمینه بعدها وقتی که به طرح دریافت انرژی از طریق جزر و مد دریا در تنگه هرمز اشاره کردیم، سخن خواهیم گفت انشاءالله) روزنامه جهان صنعت...

روزی عابری حین عبور از پیادهرو خیابانی در غرب تهران، کاغذی را دید که روی شیشه مغازه خشکشویی! چسبانده شده بود. روی این کاغذ، این بیت دیده میشد: درمداران عالم را کرم نیست کرمداران عالم را درم نیست! صاحب مغازه در پاسخ به این سوال که آیا میداند سراینده این شعر کیست؟ اظهار بیاطلاعی کرد. رهگذر به وی توضیح داد که متن صحیح شعر چنین است: کریمان را به دست اندر درم نیست خداوندان نعمت را کرم نیست! البته به نظر نمیرسد که شیخ اجل سعدی علیه الرحمه، خواسته باشد یک قانون یا قاعده قطعی و تاریخی را اعلام کند بلکه بیشتر قصد طعنه زدن به توانگران زمان خود را داشته است. در برخی مقاطع تاریخی در ایران و جهان، نمونههایی از گذشت، جوانمردی و ایثار توانگران جامعه در برخورد با مستمندان و دیگران دیده شده و گاهی نثار توامان مال و جان از آنان مشاهده شده است. هم ایناناند که در گوشه و کنار نام نیکشان بر سر زبانهاست. در تمامی جوامع انسانی قاعده چنین است که زندگی مسالمتآمیز اقشار گوناگون جامعه، موجب اتحاد و یکپارچگی و جاودانگی آن جامعه میشود و اینک، شرایط و وضعیت زمان، حکم به زندگی مسالمتآمیز میدهد. اوضاع بهگونهای رقم خورده که باید از تمامی ظرفیتهای انسانی جامعه بهره برد. اقشار جامعه نباید به بهانههای مختلف، تکه و پاره شوند. مشکلات کمرشکن است و دشمنان تا دندان مسلح و در کمین! آنان اکنون از جهان تصویری کشیدهاند که هیچ کافر نبیند و هیچ مسلمان نشنود. باری برگردیم به سخن اصلی. اگر بزرگان ما به مستمندان اندرز دادهاند تا عزت و احترام خود را در برابر ثروتاندوزان حفظ کنند و به آنچه خود دارند قناعت کنند به توانگران نیز سفارش کردهاند که سهم مستمندان را از مال و دارایی خود بپردازند و اهل انفاق باشند و نه فقط در حال شمارش داراییها و سکهها! حال بهتر است به یاد شعر زیبای آن مرد بزرگ (نیما یوشیج) بیفتیم که گفت: آی آدمها! آی آدمها که نشسته بر ساحل و شاد و خندانید! یک نفر در آب دارد میسپارد جان! یک نفر در آب دارد میکند بیهوده جان قربان! و اکنون موقع آن است که گفته شود: آی توانگران! آی درمداران! ای همه کسانی که به حکمت خداوند به نعمت و قدرت رسیدید، قربان کرمتان! اشتباه نشود؛ کمک به دریوزگان سر چهارراهها را نمیگوییم یا دستگیری از بیماران، عروس و دامادهای جوان، اعطای کمکهای مالی به مراکز نگهداری معلولان یا سالمندان و... البته اینها همه مظاهر و مصادیق کرم خداوندی است اما اصل ماجرا، چیز دیگری است. موضوع این است که خداوند عالم به بسیاری از شما، ضمن آنکه مال و منال داده هوش و شعور کافی هم برای حفظ آن امانتها اعطا کرده است. آری اکنون شما تمام محصول و موجودیتان را در یک سبد نریختهاید- که البته کار بسیار عاقلانهای است- و همزمان در اکثر زمینهها فعالید. از بورس و اوراق بهادار گرفته تا انبوهسازی، خرید املاک در گوشه و کنار شهرهای بزرگ و نیز سرمایهگذاریهای بسیار در طرحهای متنوع و سودآور تجاری در داخل و خارج و... بسیار عالی! بهتر است واضحتر سخن بگوییم: آی کسی که به تنهایی قادری در یک طرح سودآور و جذاب خدماتی و تجاری در بالای اتوبان همت- حدفاصل آبشار تهران تا وردآورد کرج- به میزان حدود 40 هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری کنی در زمینی به مساحت.... هکتار و حتی با اختصاص درصدی از سهم زمین به....... در عوض صاحب حدود نیم میلیون متر عرصه تجاری شوی! آیا به راستی این است رسم شهروندی و هممیهنی و همدینی؟! آیا این است، آیین کرمداری و جوانمردی؟! پس آینده ایران و ایرانی و آبادانی آن و سلامتی اهالی آن چه میشود؟ پس رشد و توسعه ایران عزیز و اسلامی در تمامی زمینهها و عرصهها چه میشود؟ در شرایطی که اوضاع اقتصادی کشور ما به مراحل پیچیدهتر رسیده و ملت ما در مقابل چشمان شور بیگانگان ناجوانمرد در حال عبور از گردنههای دشوار است، آیا صلاح است که توانگران و ثروتمندان متعهد میهن ما، فقط به فکر منافع خویش باشند و در رفع مشکلات روزافزون و حل مسائل دشوار، چندان رغبتی از خود نشان ندهند؟! آیا بهتر نیست در کنار مشارکت در طرحهایی چون برجسازی، پاساژسازی، ساخت مجتمعهای گوناگون و رنگارنگ تجاری در همه خیابانهای اصلی و فرعی پایتخت و نیز اجرای طرحهای متعدد اطراف شهرها در زمینههای خدماتی و گردشگری و... نگاهی هم به دوردستها و در فکر چارهجویی برای مشکلات اساسی و اصلی جامعه و کشور کنیم. ای درمداران با کرم! مطمئنیم، از میزان هوش، استعداد و خردمندی بالایی نسبت به رقبا و همطرازان خود در خارج بهرهمندید بنابراین هیچ دغدغه و مشکلی از مقابل چشمان تیزبین شما پنهان نمانده است و راههای رفع آن را نیز به درستی میشناسید. سخن این است که عزیزان! دستکم در یکی از مهمترین طرحها و پروژههای درازمدت و بنیادی علمی، صنعتی و اقتصادی کشور مشارکت کنید! پروژههایی که منافع ملی ایران و آینده نسلهای بعد را تضمین کند. و بالاخره ای کاش «خداوندان نعمت»، این سخن را از زبان مقامات، مسوولان و مدیران اجرایی میشنیدند! حیران روزنامه جهان صنعت...

رییس سازمان هواپیمایی کشوری با اشاره به پیگیری مراحل فنی و نهایی قرارداد خرید 118 ایرباس از کشور فرانسه از اعلام آمادگی کشور چین و بعضی دیگر کشورهای اروپایی برای تامین فاینانس این قرارداد خبر داد. علی عابدزاده در جمع خبرنگاران تصریح کرد: با توجه به گستردگی قرارداد اخیر ایران با شرکت ایرباس برای خرید هواپیماهای جدید قطعا پروسه نهایی شدن این توافقنامه بسیار زمانبر است و در طول هفتههای گذشته کار روی آن ادامه داشته است. وی با بیان اینکه بحث تبادلات مالی و ارتباط بین بانکی یکی از اصلیترین دغدغههای موجود در نهاییکردن این قرارداد به حساب میآید، اظهار کرد: طبق اعلام وزیر حملونقل فرانسه این کشور و همچنین دیگر کشورهای اروپایی بحث بیمه و مسایل مالی مطرح شده در این حوزه را نهایی کردند و با موافقت آنها یکی از اصلیترین نگرانیها در اینباره برطرف میشود. رییس سازمان هواپیمایی کشوری ادامه داد: همچنان برخی مسایل جزیی درباره قرارداد بسته شده میان ایران و فرانسه برای خرید ایرباسهای جدید باقیمانده که امیدواریم در کوتاهترین زمان ممکن حل شده و کار به اجرا برسد. عابدزاده با اشاره به بحثهای مطرح شده برای تامین فاینانس هواپیماهای جدید تصریح کرد: در کنار آنچه که در پیش قرارداد به امضا رسیده پیشبینی شده است کشورهای دیگر از جمله چین و چند کشور اروپایی نیز اعلام آمادگی کردند تا فاینانس این قرارداد را تامین کنند که البته تصمیمگیری نهایی برای آن به هفتههای آینده موکول خواهد شد. وی خاطرنشان کرد: جنس این قرارداد و وسعت قابل توجه آن قطعا زمان طولانی را برای نهاییکردن این کار میطلبد که ما امیدواریم با برطرف شدن مسایل باقیمانده در آینده نزدیک قرارداد به شکل نهایی و قطعی به امضا برسد. روزنامه جهان صنعت...

گروه حملونقل- با فرود پرواز یکشنبهشب پاریس- تهران در فرودگاه بینالمللی امام خمینی(ره) برای اولین بار پس از سال 2008 پرواز شرکت هواپیمایی ایرفرانس به ایران از سر گرفته شد. پیش از این مدیرعامل ایرفرانس با تاکید بر ظرفیتهای گردشگری ایران نسبت به سودآوری این مسیر اظهار امیدواری کرده بود. گفته میشود با آغاز دوباره این پرواز ایران میتواند گردشگران بیشتری را از طرق مسیر پاریس- تهران به کشور جذب کند چراکه پاریس به عنوان هاب گردشگری میتواند گردشگران سایر کشورها را نیز از این مسیر به سمت تهران روانه کند. در این پرواز که به توقف هشت ساله رفت و آمد فرودگاهی میان تهران و پاریس پایان داد، هیاتی از کشور فرانسه از جمله آلن ویدالیس، وزیر حملونقل، دریا و شیلات فرانسه و برخی مقامات هوانوردی این کشور نیز حضور داشتند. اصغر فخریهکاشان قائممقام وزیر راهوشهرسازی در امور بینالملل و تامین مالی، علی عابدزاده رییس سازمان هواپیمایی کشوری و محمود نویدی عضو هیات مدیره و مدیرعامل شرکت شهر فرودگاهی امام (ره) از جمله مسوولان ایرانی بودند که در فرودگاه بین المللی امام خمینی حضور داشتند. از سرگیری پرواز پاریس- تهران که با حضور وزیر حملونقل فرانسه انجام شد، روز گذشته به دیدار و گفتوگوی این مقام ارشد فرانسوی و عباس آخوندی وزیر راهوشهرسازی ایران انجامید. وزیر راهوشهرسازی ایران از توافقات همکاری جدید میان ایران و فرانسه در حوزههای ریلی، فرودگاهی، بنادر و پیمانکاری امور زیرساختی خبر داد و اظهار کرد: مذاکرات دوطرف برای نهایی شدن قرارداد فروش ایرباس به ایران با قدرت ادامه دارد.عباس آخوندی در نشست خبری مشترک با وزیر حملونقل فرانسه تاکید کرد: ایران و فرانسه از سالهای دور با یکدیگر همکاریهای اقتصادی گسترده داشتند و در یک سال و نیم گذشته نیز در سایه اجرای توافق هستهای بار دیگر فرانسه پیشگام افزایش همکاریها با ایران شده است. فرود ایرفرانس سرآغاز همکاریهای مشترک وی با اشاره به فرود نخستین هواپیمای ایرفرانس در ایران پس از هشت سال تصریح کرد: این فرود به شکل سمبلیک قابلتوجه است و میتواند به عنوان سرآغاز افزایش دوباره همکاریهای دوطرف باشد. هرچند در طول این سالها این همکاریها با فرازونشیبهایی همراه بوده اما دوطرف قصد دارند پایه همکاریها را محکم بگذارند. مذاکره با ایرباس یک سال است آغاز شده وزیر راهوشهرسازی با بیان اینکه مذاکره با شرکت ایرباس از بیش از یکسال پیش آغاز شده و تاکنون ادامه پیدا کرده است، اظهار کرد: مذاکره برای خرید هواپیما از این شرکت فرانسوی را از مدتها پیش آغاز کرده بودیم و پس از نهایی شدن توافق هستهای این مذاکرات شکلی جدی به خود گرفت. پس از امضای پیشقرارداد مربوط به این توافق، دوطرف جلسات خود را به شکل هفتگی و کاملا منظم برگزار کردهاند و انتظار میرود پس از نهایی شدن جزییات توافق نهایی در این زمینه حاصل شود. امضای 2 سند همکاری آخوندی همچنین از امضای دو سند همکاری میان ایرانایر و ایرفرانس و همچنین راهآهنهای دو کشور خبر داد و افزود: براساس توافقات صورت گرفته ایران و فرانسه همکاریهای خود را در عرصه ریلی، فرودگاهی، دریایی و پیمانکاری افزایش خواهند داد همچنین صحبتهای مثبتی برای ورود فرانسویها به مسایل فنی راهآهن سریعالسیر تهران- قم- اصفهان صورت گرفته است. پیشبینی ما این است که سطح روابط اقتصادی دو کشور افزایش یابد و در سال 2017 رشدی قابل قبول را پشت سر بگذارد. وزیر راهوشهرسازی همچنین در پاسخ به این سوال که آیا حمایت دولت از ایرانایر به مذاکره برای خرید هواپیماهای جدید محدود میشود، نیز گفت: آنچه برای ما اهمیت ویژهای دارد حفظ فضای رقابت عادلانه میان ایرلاینهاست. هرچند ما تلاش میکنیم از ایرانایر برای ارائه خدمات مطلوب به ایرانیها حمایت کنیم اما قطعا این حمایتها به از بین بردن فضای رقابت منجر نخواهد شد. نهایی شدن قرارداد فروش هواپیما به ایران همچنین وزیر حملونقل فرانسه در این نشست از احتمال نهایی شدن قرارداد خرید هواپیماهای ایرانایر از شرکت ایرباس ظرف هفتههای آینده خبر داد. آلن ویدالیس اعلام کرد: خوشبختانه دو طرف در جریان این دور از مذاکرات نیز مانند آنچه در طول ماههای گذشته اتفاق افتاده در فضایی صمیمانه و مثبت بحثهای خود را مطرح کردند و امیدواریم در آیندهای نزدیک بسیاری از این بحثها به نتیجه برسد.وی افزود: یکی از اصلیترین بحثها در این زمینه موضوع فروش هواپیماهای ایرباس به ایران بود که بحثهای مقدماتی آن صورت گرفته و انتظار داریم ظرف چند هفته آینده و حتی کمتر اجرایی شود. نیاز فرانسه به مجوز آمریکا وزیر حملونقل فرانسه در پاسخ به این سوال که چرا دریافت مجوز آمریکا برای فروش هواپیما به ایران تا این حد اهمیت دارد، اظهار کرد: در حال حاضر حدود 10 درصد تجهیزات به کار رفته در هواپیماهای ایرباس را شرکتهای آمریکایی تامین میکنند. از اینرو ما برای آنکه بتوانیم قرارداد مربوط به این خرید و فروش را نهایی کنیم نیاز به جذب موافقت آنها داشتیم. وی ادامه داد: خوشبختانه مذاکرات خوبی برای دریافت مجوز لازم در این زمینه آغاز شده و انتظار داریم با توجه به فضای مثبت به وجود آمده پس از اجرای برجام این قرارداد به زودی نهایی شود. ویدالیس درباره دیگر تعهدات شرکتهای فرانسوی برای همکاری اقتصادی با ایران نیز گفت: تعهدات مطرحشده تماما لازمالاجرا هستند و طرفهای فرانسوی به آنها پایبند خواهند بود. تنها در این مسیر موضوع برخی از مسایل باقیمانده پس از اجرای برجام مطرح بوده که خوشبختانه بسیاری از آنها تاکنون رفع شده است. روزنامه جهان صنعت...